وقتی دوری
باز نگاهت را می بینم
                            و باز خجالت می کشم!
(از همان راه دور...).

اکنون می دانم
دلیل خجالتم از نگاهت
این است که می پندارم از عمق چشمانم
درونم را - احساسم را -
                             در میابی.
لکن با هر بار چشم در چشم شدنمان
قلبم می ریزد و
سرم به زیر می آید و
                         ... خجالت می کشم!

می بینی؟
فاصله ها هم
                حریف چشمان من و تو نیستند!

هر روز، توی ذوقم می خورد،

                                        هر روز.

طوری که دیگر ذوقی نمانده...

امشب
        تمام حرف هایم را
وقتی به سجده می رفتم
توی یک جمله
                   برایت گفتم.

به او که نگفته ام،
اما گفتم
بگذارم پیش از او
                       با تو در میان بگذارم.
پس سخن کوتاه کردم و
در سجده ای که برای تو بود، گفتم:
« دوستش دارم »...