در دو قدمی صبح که نشسته بودم
دلم ساکت شده بود و
                            کمی غمگین.

شبم آرام بود و
                   قلم، سنگین.

در دو قدمی صبح
         یادی کردم از شبهای دراز یلدا

                        فال های بی نتیجه ی حافظ

                                                       دل دیوانه ی تنها!

*

دو قدم داشتم تا صبح
                            تا آغاز انتظار
                            تا سلام آخـــر
                            تا . . .

                                               خــدا حـا فــظ .

.........................................
پ . ن: خداحافظ ای همنشین همیشه...

این جا
لب آمدنت
یا نیامدنت
اطراق کرده ام

... و این
             بی قرار ترین سکونت زمین است...

- زهرا تقی زاده -