| تبليغات | X |
مُدام عطسه مي كنم، چشمانم اشك آلودند. هوا رو به گرمي مي رود و عيد نزديك است. بهار ما همان تابستان است كه مي گويند! آسمان صاف است، چنان صاف و بي ابر كه آدم دلش مي گيرد!! ستاره ها تا عمق آسمان پيدايند. باز عطسه ام مي گيرد.
خانه تكاني است و هزار مكافات. گرد و خاك همه جا را برداشته و هيچ چيز آنگونه نيست كه بايد باشد. سالي كه گذشت كمي متفاوت بود. يك چيز جديد ياد گرفتم: غم!
عطسه ها تمام نمي شوند... اخبار پيش بيني كرد فردا هوا گرم تر مي شود. هواي كجا را مي گفت؟ هواي دلم كه ابريست! ( اخبار هم راست نمي گويد)
بوي عيد نمي آيد. شايد هم من نفهميدم چون بيني ام گرفته، مُدام عطسه ميكنم.
پشه ها آمده اند، براي نيش زدن! اين يعني هوا گرم است. گاهي بوي شرجي هم مي آيد. اما چرا در دلم همه چيز يخ بسته؟؟ چرا با وجودي كه شور و هيجان و گرماي عيد آمده، دلِ من پر شده از سرما؟! نمي فهمم چه خبر است. هواي دلم خيلي بد شده، يك روز در ميان باراني است! ابر ها نمي گذارند خورشيد پيدا شود و گرما بدهد. آب بيني ام سرازير شده و چشمانم خيس از اشك... عطسه مي كنم.
از خيابان خبر ندارم. هنوز ماهي قرمز در بازار نيامده، حتي سفرة هفت سين آماده هم. شايد هم آمده... من از خيابان خبر ندارم. من اين روزها فقط عطسه ميكنم.
صدايم از توي دماغم در مي آيد! ... به خودم مي خندم. به اينكه از همة چيزهاي خوب گذشتم و هيچ نخريدم جز غم. به اينكه درِ قلبم را گشودم و به همة دلتنگي ها خوش آمد گفتم. به اينكه امسال زياد باران نباريد اما دلِ من هميشه باراني بود.
به خاطر سرماي دلم دچار زُكام شده ام و هي عطسه مي كنم. به اين هوا حساسيت دارم. نه فقط به هوا... به اين روزها، به اين شبها، به اين صداها و به هر چه هست حساسيت پيدا كرده ام. براي همه چيز مي شود غصه خورد، مي شود غمگين شد. حتي براي اين روزها، اين شبها، اين صداها...
پاكي ام خدشه دار شد... در سالي كه گذشت. حدسش را مي زدم كه اين گنداب اثر خودش را مي گذارد. بايد فكر مي كردم كه پاكي گران است و گناه ارزان!
سادگي كردم. نفهميدم كه بيش از اينها ارزش دارم. دلم بيش از اينها پاك و ساده بود و تنها چيزي كه امسال روانه اش شد غم بود و بس. نه گرمايي، نه نشاطي، نه عشقي... و نه ايماني. ايمان پيدا كردم به هر چه غصه، به هر چه غم و تمرين كردم براي غمگين بودن.
اي كاش نمي خواستم چيزهايي را كه نداشتم... و كاش اين عطسه رهايم مي كرد. افسوس كه به جاي ايمان، شَكّم را تقويت كردم، ترديدم را!
بهار نزديك است. شايد من هم بايد مثل زمين از نو متولد شوم. شايد هنوز دير نشده باشد... به جاي عطسه بيني ام را بالا مي كشم.
بايد بيراهه اي را كه آمده ام برگردم تا دوباره در مسير اصلي قرار بگيرم. آن راه، هواي بهتري دارد... ايمان بهتري... عشق بهتري.
به تابلويي رسيده ام كه مي گويد: « به دور برگردان نزديك مي شويد»!
نوشته شده در ۲۲/اسفند/۸۵
من هیچ نمی خواهم
من می خواهم سر بر شانه ای بگذارم
و تمام بیراهه رفتن هایم را بگریم.
می خواهم آنقدر بگریم که خدا به قدر فهمم کوچک شود...
و به قدر نیازم فرود آید...
تا در آغوشش بگیرم!
بر گِردش مي چرخد
ماهتاب
چه زيبا مي چرخد
و مي درخشد
چه مهربان مي تابد
و مي چرخد... گِردِ زمين!
زمينِ خشمگين، كه نمي تابد
ولي تاب مي خورد، گِرد خودش
و بعد... آفتاب.
زمين خودخواه است.
و بي توجه به ماهتاب است.
ولي ماه، زيبا و عاشقانه مي چرخد...
مي چرخد و مي چرخد
نمي داند زمين چه غولي است!
ولي از دور نظاره اش مي كند و مي تابد.
زمين سياه است و ماه
چنان سفيد كه سياه را نمي بيند
چنان خوب كه بدي را نمي فهمد
و مي چرخد
زمين سياه است ولي...
عاشق است!
مي چرخد بر گِرد آفتاب
از آن روزگار كه خلق شد
تا كنون
مي چرخد بر گِرد آفتاب.
آفتاب مي تابد
همچون ماه
ولي عاشق نيست
همچون ماه...
آفتاب سوزان است
سمبل جهنم، شايد.
شايد زمين نمي داند آفتاب
چقدر سوزان است!
بر گِردش مي چرخد
با سنگدلي اش
مي پرستدش
و خورشيد سنگدل تر!
مي سوزاند... نابود مي كند
گرما، گرما، گرما
فنا مي كند... عاشق را
زمين را!
زمين نمي داند خورشيد، چه قاتلي است!!
او همچون ماه مي چرخد... بر گِردش
ولي انسانش مي داند، خوب هم مي داند:
خورشيد چه قاتلي است!
و مي داند عشق
قانون است
و سوختن و فنا شدن هم.
خودش هم مي سوزد
هم از آفتاب هم از...
انسان مي چرخد
بر گِردش مي چرخد
عاشق است
مي چرخد و آتش را شعله ور مي كند
طواف مي كند
وضو مي گيرد
نماز مي خواند
بر گِردش مي چرخد
اِحرام مي پوشد و پاك...
مي چرخد و مي چرخد
طواف مي كند
بر گِرد « او»
او بي انتهاست...
نه سياه... نه سوزان
ابتدا و انتهاست
او « خداست»
ماه مي چرخد
زمين مي چرخد
انسان
مي چرخد
او خداست...
.............................................
پ.ن1: تقدیم به شهرزاد عزیز که این دل نوشته را از بقیه ی نوشته هایم بیشتر دوست می داشت.
پ.ن2: اربعین شد...
صد بار اگر علقمه را فتح کنم
لب تشنه تر از گذشته برمی گردم