سلام بر حسین و بر علی فرزند حسین و بر فرزندان حسین و بر یاوران و اصحاب حسین.
السلام علی الحسین و علی علی ِ بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.
خداوندا, لعنت کن اولین ظالمی را که در حق محمد و آل محمد ستم کرد و آخرین کسی را که در این ستم از او پیروی نمود.
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک.
.
مرا یاری کن تا از لعنت شده ها نباشم...
.....................................................
پ. ن: حسین (ع) مرا با " تو" آشنا کرد... با " او" هم.
حسین
حسین
حسین
...
کسی سراغ درد هایم را نمی گیرد
مهم نیست
که تمام ِمن درد می کند.
مهم این است که تنها نباشم
و بی کس.
مهم این است که خدا باشد
کنار دردهایم,
و همراه باشد
با تنهائیهایم.
از پشت اشکهای لرزانم
تو را می بینم
که به من لبخند می زنی.
به یاد می آورم که گریه
نعمتی بوده از جانب تو
پس به شکرانة این نعمت
در محضرت
به سجده می روم...

سال هاست
که شبم
شب یلداست
پس کی طلوع می کنی
صبح من؟!
.......................................
پ.ن 1: برایت تفالی زدم به حافظ:
گرچه خورشید فلک چشم و چراغ عالم است
روشنایی بخش چشم اوست خاک پای تو
آنچه اسکندر طلب کرد و ندادش روزگار
جرعه ای بود از زلال جام جان افزای تو
خسروا پیرانه سر حافظ جوانی می کند
بر امید عفو جان بخش گنه فرسای تو
پ.ن 2: پیش تر بخشیده بودمت... به امید آنکه "او" هم مرا ببخشد.
الهی العفو...